NOS FUTURS RADIO + Radio Campus : Onze relatie tot het levende herbetoveren door kunst
16:30-18:00
![](https://www.imal.org/media/pages/events/nosfutursradiocampus5/2639016830-1720527673/banniere-perm-campus-5web.png)
In het kader van de tentoonstelling NaturArchy bundelen Le Biais Vert en Radio Campus hun dynamieken om een stem te geven aan kunstenaars, collectieven, verenigingen en activisten die werken aan een concrete heroverweging van onze manieren om de stad, de aarde en de wereld te bewonen. Radioprogramma's om het woord te geven aan alle in België wonende mensen die geloven dat we de relaties met levende wezens kunnen herzien en bijwerken zonder hen schade te berokkenen.
Coline Ramonet-Bonis
Tijdens deze vijfde bijeenkomst geven we het woord aan Coline Ramonet-Bonis, een beeldend kunstenaar die haar werk presenteert op de NaturArchy tentoonstelling. Haar multidisciplinaire praktijk krijgt vorm in installaties, immersieve omgevingen die zij beschouwt als heterotopieën, dat wil zeggen denkbeeldige plaatsen, innerlijke schuilplaatsen, barsten waar landschappen en verhalen zich ontvouwen op de grens tussen het werkelijke en het virtuele, wetenschap en magie.
Coline stelt meervoudige mythologieën voor, met hier en daar poëtische fragmenten, micro-ficties, beleefde jeugdverhalen in de buurt van een bos, wetenschappelijke anekdotes en verhalende plots. Door middel van een iconografie die verwijst naar het bos, zorg, hekserij, metamorfose en verschillende heerschappijperiodes verkennen deze verhalen grotendeels de verschillende relaties tussen het levende en het niet-levende. Sommige elementen bewonen vaak haar installaties: het lichaam van een grote slapende slang, een ruggengraat die uit de grond te voorschijn komt, een spook met een verlegen blik, rotsen die dreigen in te storten...
Coline werkt onder meer met beelden die ze verzamelt uit de overdaad van visuals die ons dagelijks omringen. Fotofragmenten, archiefbeelden, screen captures, scans en internetopzoekingen vullen haar digitale bestanden. Ze integreert er haar eigen archieven in en bouwt zo een hybride taal op tussen heterogene werelden en iconografieën. Het beeld wordt een materiaal, soms ruw en rauw, waaruit ze beeldhouwt, snijdt en assembleert. In dit onderzoek vormen de pixels de huid, de huidlaag van de beelden.